Болонья мен Франция қалаларындағы бедел үшін салынған ортағасырлық мұнаралар
XII-XIII ғасырлардағы Болонья макеті: көптеген мұнаралары қазіргі қалалардың көп қабатты құрылысын еске салады.
Гүлденудің шарықтау кезеңінде қалада 180-ге дейін биік құрылыс болған, олардың бүгінге дейін жеткені шамамен 20. Мұндай мұнаралардың ең биігі - биіктігі 97 метрлік Торре-дельи-Азинелли. Айтпақшы, әйгілі құлайтын мұнаралардың бірі 1,3 градусқа көлбеген.
Болонья көптеген мұнарасы бар жалғыз орта ғасырлық қала емес. Гийом Ревельдің гербовнигін еске түсіруге болады, онда мұндай мұнара шоғырлары, мысалы, Сюри-ле-Буа бейнеленген. Мұнаралардың әр түрінің өз мақсаты болды: бақылау мұнаралары, бекініс мұнаралары, қоңырау мұнаралары. Дегенмен мұнаралардың басым бөлігі таза сәндік құрылыстарға жатады.
Орта ғасырлық француз қалаларында да, итальян қалаларындағы сияқты, бір-бірін тірегендей тығыз тұрған мұнара шоғырларын кездестіруге болатын. Бұл құбылыс бедел үшін таластан туындаған. Ауылдағы дәулетті мырзалар қалаға қоныс аударып, өздерімен бірге қала сыртындағы сәулет өнерінің әдіс-тәсілдерін ғана емес, өздерін неғұрлым маңызды әрі бай сеньор ретінде дәлелдеуге деген ұмтылысты да, бәсекелестік қызуын да алып келді.
Мұнаралар негізінен үй иесінің осындай сәнді жағдайға шамасы келетінін дәлелдеу үшін салына бастайды. Олардың нақты пайдалы мақсаты жоқ: бұл қойма емес, ішінде тұрғын бөлмелер де жоқ, тіпті көгершін үйі де емес. Қарапайым пішін тек үй иелерінің асқақтай түскен көңіл-күйін қанағаттандырып, тас қалаушылар мен инженерлердің еңбегін төлеуге қаражат жететін шамада мүмкіндігінше жоғары ұмтылуға арналған.
