Мюррей Лейнстердің форттар мен мәдениет құлдырауы туралы тезисі және тарихи қарсы мысалдар
Мәдениет құлдырау жолында тұрғанда форттар салады. Өрлеу кезінде ол флоттар салып, сауда, өсу және өз өркениетін тарату үшін шайқасады. Форттар салған кезде ол қорғанып қана отыр, қимылсыз, өзін жаулап алуын күтіп тұр. Форттар әрқашан құлдырауды білдіреді
Американдық фантаст жазушы Мюррей Лейнстердің бұл әдемі сөзі, алайда, кейбір тарихи жағдайларға ғана дұрыс келеді. Белсенді экспансия әрдайым гүлдену белгісі емес, ал бекіністер салу әрдайым құлдырауды көрсетпейді. Сауда мен экспансия қуатты фортификациялық жүйелер болған кезде де мүмкін, XVII ғасырдағы Голландияда солай болды, ал флоттардың жасалуы өсіп келе жатқан ұлылықтың емес, сөзсіз қауіптің таяп қалғанының белгісі болуы мүмкін: Наполеон соғыстарының қарсаңындағы Британияда сол сияқты.
Оның үстіне, жаңа қару түрлерінің пайда болуы немесе геосаяси картадағы өзгерістер форттарды әлсіздік белгісі емес, уақытша қажеттілікке айналдыруы мүмкін. Мажино желісі мен Зигфрид желісі Франция мен Германияның құлдырағанын мүлде көрсетпейді, бұл соғыстың жаңа тактикасына жасалған реакция ғана, ол тіпті онша сәтті болмаса да.
Қорғаныс пен сақтық міндетті түрде әлсіздікпен байланысты деген пікірмен келісу де қиын. Сакоку кезеңіндегі Жапония ішкі тұрақтылық үшін сыртқы экспансияны шектеуді саналы түрде таңдады, және бұл оның сөзсіз жаулап алынуына апармады.
Ақырында, Мин әулетінің гүлдену заманында Қытай Ұлы Қытай қорғанын салып, нығайтты, ал Рим империясы форттарды өзінің қуатының шырқау шыңында да салды, ортағасырлық еуропалық қамалдарды айтпағанда: олар саяси орталықтануның және өсудің символдары мен құралдарына айналды.
Бірақ Константинополь форттарының қирандыларына бұл дәйексөз өте-мөте лайық
