Фрэнсис Гальтонның қояндармен жасаған тәжірибелері Дарвиннің геммулалар теориясын жоққа шығарды
Пасха рәсімдері мен христиандық аңыздар жинағындағы рөлінен бөлек, қояндар тұқым қуалау механизмдерін ғылыми тұрғыда анықтауда да өз партиясын орындады. Оның үстіне, күтпеген тәсілмен. Дарвин тұқым қуалайтын ақпаратты сақтайтын қандай да бір капсулалар жыныс жасушаларында болады деп есептеді. Оның пікірінше, геммулалар деп аталатын бұл бөлшектер керекті ақпаратты алып жүретін организм тіндерінен жыныс мүшелерінің жасушаларына қан арқылы беріледі. Дарвиннің бұл жөнінде қателескенін оның замандасы Фрэнсис Гальтон қояндармен жасаған тәжірибесімен айқын дәлелдеді: ол альбиностар мен қара қояндарды алып, бір түсті жануарлардың қанын екінші түсті жануарларға құйды. Егер Дарвин теориясы дұрыс болса, қара қоянның қанымен бірге альбиностың жыныс жасушаларына жүннің қара түсі туралы ақпарат түсіп, мұндай қоянның басқа ақ қоянмен қосылғаннан кейінгі ұрпағы бәрібір қара болып шығуы тиіс еді. Бірде-бір тіркесімде олай болмады. Алайда Гальтон жыныс жасушаларында тұқым қуалайтын ақпарат бұрыннан бар деген қорытындыға келді, оның өзі екі түрлі: жаңа организмге әсер ететіні және ұйқы күйінде оның ұрпақтарына берілетіні. Бұл, жалпы алғанда, болашақ жаңалықтармен расталатын тұқым қуалаудың қосарлы табиғатын түсінудің негізі болды.
