Қытай ғалымдары белоктар арқылы Сюйцзяяодағы қазба сүйектерді денисовшылардікі деп анықтады
Қытай ғалымдары Қытайдың солтүстігіндегі Сюйцзяяо тұрағынан табылған қазба сүйектердің денисовтықтарға тиесілі екенін анықтады. Жұмысты Қытай ғылым академиясының Омыртқалылар палеонтологиясы және палеоантропология институтының Фу Цяомэй басқаратын тобы жүргізді
Денисовтықтар қазіргі адамның ата-бабаларымен будандасқан, сондықтан Океания мен Азияның бір бөлігінің тұрғындары әлі күнге дейін олардың ДНК-сын иеленеді. Денисовтықтардың сүйектері өте аз белгілі, сондықтан олар туралы көбіне генетикалық деректер арқылы білді. 2025 жылы ғалымдар ақуыздар мен митохондриялық ДНК бойынша Қытайдың солтүстік-шығысындағы Харбиннен табылған бас сүйекті денисовтықтарға жатқызды.
1976-1979 жылдары Сюйцзяяодан жасы 199 бен 138 мың жыл аралығындағы адамның 20 қазба сүйегі мен тісі табылды. Ғалымдар оларды ежелгі адамдардың әртүрлі топтарына жатқызған, ал жуырда Сюйцзяяо 6 бас сүйегін голотип, яғни Homo juluensis деген жеке түрдің эталондық үлгісі етті.
Бұл сүйектерде ДНК сақталмаған, сондықтан зерттеушілер сүйекте ұзағырақ сақталатын ақуыздарды зерттеді. Олар оң жақ төбе сүйегінен және төменгі жақ сүйегінің үзіндісінен аздаған сүйек ұнтағын алып, ақуыздарды масс-спектрометр арқылы анықтады.
Шешуші белгі COL1A2 коллаген ақуызындағы 996-позиция болды. Зерттелген денисовтықтардың бәрінде бұл жерде лизин аминқышқылы тұрады, ал неандертальдықтар мен қазіргі адамдарда аргинин тұрады. Төбе сүйегінде лизин ақуыздың 57 үзіндісінен табылды, ал аргинин тек біреуінен. Жақ сүйегінде қатынас 61-ге бір болды.
Сюйцзяяо сүйектерін Харбин бас сүйегімен салыстыра отырып, авторлар денисовтықтардың ортақ белгілерін сипаттады. Олардың бас сүйегінің ми бөлімі аласа әрі кең, ал қабырғалары өте қалың болған: төбенің үстінде күмбез қалыңдығы 7,7 мм-ге, ал төбе дөңесінде 12 мм-ге жетеді. Бас сүйектің бүйір қабырғалары дерлік параллель, қас үсті жотасы салмақты, шықшыттары жалпақ, ал прогнатизм, яғни жақтың алға шығыңқылығы, әлсіз байқалады. Неандертальдықтарға тән дөңгелек желке мен желке шығыңқысы денисовтықтарда жоқ.
Авторлар Homo juluensis-ті жеке түр ретінде бөлудің қажеті жоқ деп санайды. Бұл түрді көбіне Сюйцзяяо 6 мидың көлемі шамамен 1700 мл болғандықтан ұсынған, алайда қазіргі адамдарда ми көлемі шамамен 1090-нан 1880 мл-ге дейін ауытқиды. Анатомиялық ұқсастығына қарай авторлар Қытайдағы Дали, Цзиньнюшань және Хуалундун бас сүйектерін де денисовтықтарға жатқызады.
Ақуыздар жиырма сүйектің тек екеуінен алынды, ал қорытынды бір ғана аминқышқылға сүйенеді. Ақуыздар Сюйцзяяо тұрғындарының Сібірдегі, Тибеттегі, Тайвандағы және Харбиндегі денисовтықтармен қалай байланысты екенін көрсетпейді. Дали, Цзиньнюшань және Хуалундун бас сүйектері денисовтықтармен тек анатомиясы бойынша байланыстырылады, ал реконструкциядағы бет-әлпет белгілері көбіне Харбин бас сүйегінен алынған
