Ван Мегерен Геринге жалған Вермеерді сатты және 1947 жылы жалғандықты мойындады

Хенрикус Антониус ван Мегерен XX ғасырдың ең тапқыр өнер туындыларын жалғандаушыларының бірі саналады. Ван Мегереннің жалғандары өнер әлемінде ұзақ уақыт бойы Ян Вермеер мен Питер де Хох секілді XVII ғасыр суретшілерінің ең таңдаулы туындыларына тең бағаланып келді.

Ван Мегерен өзі мойындамаса, бәлкім, ешқашан әшкереленбес те еді: оны Вермеердің қылқаламына жатқызылатын, сондықтан Голландияның ұлттық қазынасы саналатын «Христос және судьялар» картинасын сатқаны үшін тұтқындағанда мойындады. Оның үстіне мәміленің сомасы көне шеберлердің туындылары үшін рекордтық болып, 1.600.000 гульденді құрады. Сатып алушы рейхсмаршал Герман Геринг болатын.

1947 жылы Хан ван Мегереннің үстінен ұлттық мәдени қазынаны алыпсатарлыққа салды және коллаборационизм деген айып тағылды, сонда ол картинаны шынымен сатқанын, бірақ ол өзінің қолымен жасалған жалған екенін мойындады. Шедевр ван Мегереннің қылқаламынан шыққаны тәжірибе арқылы дәлелденді: оны үйге қамап қойғанда, ол тағы бір «Вермеерді», өзінің соңғы картинасы «Ғибадатханада уағыз айтып тұрған жас Христосты» 6 аптада салып шықты.

Енді оны тек жалғандаушы ретінде соттап, бір жылға бас бостандығынан айыруға үкім шығарды. Ван Мегереннің «Эммаустағы Христостың», «Соңғы кешкі астың», «Гитаршы әйелдің», «Ноталарды оқып тұрған әйелдің» (Вермеердің стилінде), «Карта ойнаушылардың» және Питер Хох стиліндегі «Думанның», Франс Хальс стиліндегі «Бокал ұстаған әйелдің», Терборх стиліндегі «Жас жігіттің портретінің» және басқа да бірқатар картиналардың авторы болғаны анықталды.

Үкімге қарамастан, ван Мегерен елдің нацистік басып алуы кезінде Геринггі тамаша сомаға алдай білген адам ретінде Нидерландының ұлттық қаһарманына айналды