1720 жылға қарай Швеция, бір кездері қаһарлы Солтүстік арыстан, Солтүстік Еуропада үстемдік ету жолындағы талпыныстарының бекер екенін түсінеді, бұрынғы құдіретінен Ресейден жеңілген қатар жеңілістерде айырылып қалды
Англия бастапқыдан-ақ Швецияның жағында болып, 1707 жылдан бастап шведтерді ашықтан-ашық қолдап, оларды Мәскеуге қарсы айдап салды, 1713 жылы Ресейден жаулап алған барлық швед жерлерінен бас тартуды талап етті, 1716 жылы Петрды тұтқынға алғысы келді, 1717 жылдан бастап Петрдің агрессиясы туралы орысқа қарсы қауесетті белсенді таратты, ал бейбітшілікке бейім XII Карл жолдан алынғаннан кейін соғысып жатқан барлық елдерден орысқа қарсы коалиция құрды және, ақыры, 1719 жылы өз флотын Балтық теңізіне кіргізді, ал келесі жылы одан да ірі эскадраны жіберді, мақсаты ағылшын-швед күшімен орыстың Балтық флотын жою болды.
Міне, жас орыс флотына қарсы екі құдіретті флотилия қойылды. 1720 жылғы шілдеде орыстың галера флоты шведтермен тікелей қақтығысқа түседі. Кемелер мен күш жағынан басымдық Швеция жақта. Орыс эскадрасын генерал Михаил Михайлович Голицын басқарады, ол айла-тәсілінің арқасында шведтерді тайыздар мен су асты тастарының торына тартады. Орыс галералары швед фрегаттарын қоршап алып, төртеуін басып алады. Тек швед вице-адмиралының флагман кемесі мен бірнеше ұсақ кеме ғана құтыла алады.
Бұл орыстардың Балтықтағы салтанаты болды. Гангуттан кейінгі орыс флотының екінші ірі жеңісі бүкіл әлемге Ресейдің теңізге шығуы бар ел жағдайынан теңіз державасы мәртебесіне көтерілгенін, жау флотының ірі күшін жеңуге қабілетті екенін көрсетті. Гренгамнан кейін ағылшындар Балтықтан кетті.
«Рас, аз емес виктория деп санауға болады, өйткені бұл ағылшын мырзалардың көз алдында болды, олар шведтерді жермен де, флотпен де бірдей қорғады»
- деп жазды І Петр Меншиковке.
Гренгам шайқасы Ресей империясының ұлы өрлеуіндегі бір қадам және Швецияның сөнуге айналған ұлылығына берілген соңғы соққылардың бірі болды. «Гренгам түбіндегі шайқас үшін» медалі «Жүйелілік пен батылдық күштен асып түседі» деген жазумен толықтырылған
