Мен еңбегімнің өтеуіне зоб пен дертті ғана алдым (Лангобардияда, жиі кездесетін қасіретте, лайлы су мысықтарды осылай ісіндіреді!), иегім құрсағыма кіріп кетті; кеудем гарпиялардыкіндей; бас сүйегім, ашу үшін, төбесіне тақалды; сақал тікірейіп тұр; ал қыл

Мен еңбегімнің өтеуіне зоб пен дертті ғана алдым
(Лайлы су мысықтарды осылай ісіндіреді,
Ломбардияда, жиі кездесетін жерлерде, бұл бәле!),
Иегім құрсағыма кіріп кетті;
Кеудем гарпиялардыкіндей; бас сүйегім, ашуландыру үшін,
Бүкірге тақалды; сақал тік тұр;
Ал қылқаламнан бетіме боям ағады,
Мені табыттай парчаға орап;
Жамбасым түгелдей ішке жылжып кетті,
Ал бөксем, орнына, бөшкедей кебіп кетті;
Табандарым жерге оңайлықпен тимейді;
Тері қорапша болып алға салбырайды,
Ал артында қатпарлы болып жолдай тартылған,
Мен түгелімен сириялық садақтай майысқанмын.
Осындай азаптардың арасында
Ақылым оғаш пайымдарға келді
(Сынған сарбаканмен ату жаман!):
Иә! Кескіндеме ақаулы!
Бірақ сен, Джованни, қорғауда батыл бол:
Өйткені мен жат адаммын, қылқалам менің несібем емес!

Жолма-жол аударма

Микеланджело Буонарроти өзі туралы осылай айтады, әлемдік өнердің ұлы шедеврлерінің бірі, Сикст капелласының төбесін кескіндеумен айналысып жүргенде. «Мен еңбегімнің өтеуіне зоб пен дертті ғана алдым, иегім құрсағыма кіріп кетті; кеудем гарпиялардыкіндей; бас сүйегім, ашу үшін, бүкірге тақалды; сақал тікірейіп тұр». Шынында да, фрескасын аяқтағаннан кейін Микеланджело ұзақ уақыт бойы бүкшиіп жүрді және тіктеле алмады: ол төрт жыл бойы басын шалқайтқан қолайсыз қалыпта болған еді.

*Абрам Эфростың аудармасы