Өнер · Кітаптар · Мұражайлар · Париж
Павел Антокольскийдің Веласкес және инфанта портреті туралы өлеңі
Суретші ыстық қанды, жайдары, пәк, зерек еді. Ол біліп тұрды: қызғылт, ұялшақ бала Баяғыда-ақ сығылған лимондай құрғақ әрі сарғайып қалғанын; Бұл тамырлардың соғуында көп жерленгендердің түстері бар екенін; Брабант кружевалары ғана баға жетпес емес екенін, Ал, сірә, ешбір Болоньяда не Сорбонналарда Он жасар қыздың тірі тұрған өлімдерін санап шығу