Ал сіздер жазушылар гильдиясымен, айтайық, кәсіби түрде байланысты ортағасырлық жын туралы естідіңіздер ме?
Ал сіздер жазушылар гильдиясымен, айтайық, кәсіби түрде байланысты ортағасырлық жын туралы естідіңіздер ме? Оның аты Тититвиллус еді, және ол қос қызмет атқарды.
Бірінші міндеті шіркеу қызметтерін тыңдау болды. Монахтар псалмдар айтатын, ал олардың арасында әрдайым буындарды жұтып, асығып, сөздерді тастап кететіндер немесе бөтен нәрсені ойлайтындар табылатын. Мұның бәрін Тититвиллус ұқыптылықпен қапқа жинап, тозаққа апаратын, онда әрбір немқұрайдылық күнәһардың есебіне жазылатын.
Екінші міндеті қолжазба көшірушілерге қатысты болды. Жұмыс біркелкі еді, көз ілінетін, қол шаршайтын, мәтінге қателер сөзсіз еніп кететін. Дәл осы жерде ол ерекше пайдалы болып шықты: кінәлі жазушы емес, жын сыбырлады. Оны жазушылардың қамқоршысы деп атады, бірақ оны кәсіби ақталу деп атаған дұрыс болар еді.
Есімімен ол алғаш рет шамамен 1285 жылы Уэльстік Иоанның латынша мәтінінде аталды. Есімнің өзі ондаған жазылу нұсқасында кездеседі: Tutivillus, Tintillus, Tantillus, Titivitilarius. Жынның өз есімін жазудағы осы шатасудың өзі оның әзілдерінің бірі болуы мүмкін.
Он бесінші ғасырдағы аноним ағылшын трактатында жын өзі таныстырады, сонда ол күн сайын иесіне буындар мен сөздердегі немқұрайдылыққа толы мың қап әкелуге тиіс екені анықталады. Көрінгендей, жұмысы оған әлі күнге дейін жеткілікті.
Баспа дәуірінде ол жазушылардан әріп теруші жұмысшыларға өтті. Қазір оны корректорлардың қамқоршысы деп санайды. Айтуларынша, бес рет тексеруден аман өткен қате басылым редакциялық ортада дәл оның есімімен аталады, бірақ маған жеке өзіме мұндайды естіп көру тиген жоқ.
