8 наурыз гүл мен көктем және нәзіктік күні емес, ол бет жақтың ұнтағы мен маркетинг айла-шарғысының бұлтынан пайда болған мереке де емес
8 наурыз гүл мен көктем және нәзіктік күні емес, ол бет жақтың ұнтағы мен маркетинг айла-шарғысының бұлтынан пайда болған мереке де емес. Оның артында бүгін өздігінен түсінікті болып көрінетін нәрсе үшін ондаған жылдарға созылған күрес жатыр: әйелдердің оқуға, жұмыс істеуге, дауыс беруге, өз өмірін өзі билеуге құқығы.
Сәл көтеріңкі сарынға көшсек, сөз мынадай түбегейлі сұрақ туралы болып отыр: тарихтың толыққанды субъектісі кім деп саналады? Көп ғасыр бойы әйел объект ретінде өмір сүрді: айырбас заты, әшекей, қызмет атқарушы. Ал еркіндік қозғалысы әйелдерге тек құқықтар жиынтығын ғана емес, субъектілікті мойындауды берді.
Дауыс беру, оқу және мүлікке ие болу құқықтары шын мәнінде бір-ақ құқық: рөл ретінде емес, адам ретінде өмір сүру құқығы.
Сайлау құқығы: дауыс беру және сайлану. Ерлермен тең дәрежеде білім алу құқығы. Ақылы еңбекке және тең жалақыға құқық. Мүлікке ие болу құқығы. Күйеуінің рұқсатынсыз банк шотын ашу құқығы. Өз бастамасымен ажырасу құқығы. Күйеуінің немесе әкесінің қолынсыз несие алу құқығы. Шалбар киюге құқық. Күйеуінің рұқсатынсыз жұмыс істеу құқығы. Егер осының бәрі сізде бар болса, құттықтаймын!
Айтпақшы, Ресей бұл үдерісте бүгін аз айтылатын рөл атқарды. 1917 жылы ресейлік әйелдер сайлау құқығын француз, итальян, бельгиялық әйелдерден бұрын алды. Кеңес мемлекеті бар кемшілігіне қарамастан, әлемде бірінші болып әйелдерге жоғары білімге және техникалық мамандықтарға жолды жаппай ашты.
Бірақ парадокс мынада: еркіндік қозғалысы сәтті болған сайын, оны аз еске алады. Қиынмен келген құқықтарды келесі ұрпақ күнделікті нәрседей қабылдайды. Сондықтан жылына кемінде бір күнді осы берілген нәрсенің бір кезде жеңіп алынғанын түсінуге арнаған жөн шығар.
Мерекелеріңіз құтты болсын, құрметті әйелдер!
