1899 жылы 28 маусымда мұрагер цесаревич ұлы князь Георгий Александрович, III Александрдың үшінші ұлы және II Николайдың інісі, Абастуманидан Зекар асуына қарай бензин қозғалтқышты үшдөңгелекті көлікпен шықты
1899 жылы 28 маусымда мұрагер цесаревич ұлы князь Георгий Александрович, III Александрдың үшінші ұлы және II Николайдың інісі, Абастуманидан Зекар асуына қарай бензин қозғалтқышты үшдөңгелекті көлікпен шықты. Ол осында көп жыл туберкулезден емделген. «Кавказ» газеті болған оқиғаны жан-жақты баяндады, деректің бірден-бір куәгері сол тас жолмен арбамен келе жатқан молокан әйелі Анна Дасоеваның сөзінен алынған. Онымен жолыққаннан кейін бірнеше минуттан соң цесаревич кері қайтып келе жатты, жүрісін бәсеңдетті, көліктен түсіп, жерге жатты. Дасоева оны демеп, бір жағына қисайтып жатқызды, басын тас көтеріңкіге қойды да, су алуға өзенге жүгірді.
Сағат 9 және 35 минутта ол қайтыс болды. Көліктің тоқтағанынан өлгенге дейін бес минуттан аспаған. Келесі күнгі сойып тексеру өкпе тамырының кенет жыртылғанын және тамақтан қатты қан кеткенін анықтады.
Қанға боялған жерге алдымен шатыр тігіп, күзет қойды. Шілдеде онда сақтық құрбандыққа жаназа оқылды, ал 1899 жылдың тамызы мен қыркүйегінде часовняның негізі қаланды. Оны сол жылы қыркүйекте, яғни қайтыс болғанына үш айдан аз уақыт өткенде ашты. Часовня ағаштан салынған еді.
Ағаш құрылыс ұзақ тұрмады. Шамамен 1900 жылы оны бұзып, сол жерге төңкеріске дейінгі ашықхаттардан белгілі жаңа часовня тұрғыздырды. Курорт сипаттамаларында оны әдетте мәрмәр, каррар мәрмәрінен салынған деп атайды, бірақ жойылған храмдар каталогы материалды кірпіш деп көрсетеді.
Екінші часовня отыз жылдай тұрып, шамамен 1935 жылы жойылды. Қазір цесаревичтің қаза тапқан жерінде крест тұр. Георгий Александровичтің Абастумандағы сарайы 2008 жылы өртеніп кетті, сондағы император отбасының жиһаздарынан фотосуреттерден басқа ештеңе қалған жоқ
