1813 жылғы 24 қарашада орыс казактары Амстердамды француз басқыншыларынан азат етті
Орыс және пруссиялық әскерлер голландтарға елін француздардан азат етуге көмектесті, ал Амстердамдағы оқиғалардан көп ұзамай Нидерланды тәуелсіздігін жариялады.
Бірақ бүгінде голландтар «орыс армиясы Нидерландыға тәуелсіздік сыйлады» деген сарындағы пікірлерге өте ауыр реакция танытады, жауап ретінде Ресейдің Наполеонды жеңуінсіз олар әлі күнге дейін француз монархына ант беріп жүрер еді деген мәлімдемелер естиді. Бір жағынан, Наполеон бір ай бұрын, 18-21 қазанда өткен Лейпциг түбіндегі шайқаста талқандалып қойған, ал Амстердам голланд әкімшілерінің қолына көшкен деген дәлел келтіріледі. Екінші жағынан, Лейпциг шайқасына қатысқандардың жартысына жуығы орыстар болған деп жауап беріледі.
Сонымен қатар, орыстарға жаппай жеккөрінішпен қараудың ысқырығы басталғанға дейін, мысалы, Амстердамдағы Гилвинк мұражайында экспозиция былай деп баяндағаны қызық: Амстердам қалалық кеңесіндегі француз билігіне қарсы бағытталған билік ауысуы 1813 жылғы қарашада қасіретті бұрылыс алуы мүмкін еді, егер Оралдың арғы жағынан патриоттық күштерге көмекке бір уыс қатал казак атты әскерімен орыс қолбасшысы келмегенде.
Бұл қолбасшы өзінің бастығының бұйрығына қарсы, бірақ орыс патшасы І Александрдан алған тапсырманың рухында әрекет етті. Бұл француз әскерлерін қала маңындағы стратегиялық позицияларынан ығыстыруға мүмкіндік берген әскери ерлік болды.
Бұл Алтын ғасыр мен өнеркәсіптік революция аралығындағы бір бай отбасының өмірі туралы шағын мұражай еді. Қазір ол жабық сияқты. Ал қазіргі мемлекеттіліктің қалыптасуына келсек, мұражай шамамен мынадай әңгіме айтатын:
1813 жылғы 2 желтоқсанда Оранский ханзадасы, болашақ король І Вильгельм орыс казактарының эскортымен бірге амстердамдықтардың салтанатты қарсы алуына ие болды. Сол күні Амстердамның уақытша қалалық кеңесінің оны Азат Нидерландының алғашқы егемен ханзадасы деп жариялауы қазіргі конституциялық монархияға жол ашты, бұл біздің қазіргі қоғамымыздың негізін қалады.
Өкінішке орай, Нидерланды Корольдігі бүгін өз тарихының осы маңызды бетін елемеуді жөн көреді
