XIX ғасырдағы еуропалық драмада қызметшілердің бар екені көбіне елеусіз қалатынына, олар сюжеттің дамуына шешуші үлес қоспайтынына және «әкел-апар» үлгісіндегі тапсырмаларды орындаудан басқа іс істемейтін сияқты көрінетініне ойланып көрдіңіз бе…
XIX ғасырдағы еуропалық драмада қызметшілердің бар екені көбіне елеусіз қалатынына, олар сюжеттің дамуына шешуші үлес қоспайтынына және «әкел-апар» үлгісіндегі тапсырмаларды орындаудан басқа іс істемейтін сияқты көрінетініне ойланып көрдіңіз бе? Болып жатқан жайды қызмет көрсетуші адамдардан, қызметші әйелдерден, дворецкийлерден, арбакештерден, гувернанткалардан жасырып қалу мүмкіндігі туралы ойланып көріңіз. Бөлмеге он минут сайын қызметші қыз сығалап тұрса, біреу сусын мен тамақ әкелсе, шамдарды жағып, ауыстырса, пештің отын сөндірмесе, каретаны айдаса, өзге қызметшілермен тынымсыз араласса, барлық бөлмеге кез келген уақытта кіре алса, үй шаруашылығының жай-күйінен, есеп-шоттардан, қонақтардан, күн тәртібінен және негізінен қожайындардың өмірінің барлық егжей-тегжейінен хабардар болса, қандай құпия ерлі-зайыптылық опасыздықтар, жасырын кетіп қалулар, қулық-сұмдықтар болуы мүмкін? Сонда мырзалардың өмірі бөлек бір әлемде өтіп жатқандай болып шығады: онда көптеген көрінбейтін әрі үнсіз куәгер бар, олар тек тұрмыстық қажеттіліктерді өтеумен айналысады, бірақ әдетте дерлік дауыс бермейді
