Су сағаттарының тарихы және Римдегі монах Эмбриако жасаған екі гидрохронометр
Уақыт бітті! Бұл тіркес ежелгі заманда кең тараған су сағаттарынан шыққан. Судың және ыдыстардың қасиеттеріне негізделген уақыт санағыш механизмдер Ежелгі Римде де, Шығыста да өте кең тараған еді. Алайда қараңғы ғасырларда еуропалық клепсидра жасау өнері құлдырап, олар үлкен сирекке айналды.
Шығыстың су сағаттары шағын тесік арқылы біртіндеп сумен толатын, жүзіп жүретін металл шарға негізделсе, батыстың гидрохронометрлері бірнеше ыдыстан құралды: олардан аққан су тілді/циферблатты айналдырады немесе уақытты қалтқының қозғалысы көрсететін. Жаңа заман да механизмдердің небір таңғажайып түрлерін сыйлады.
Бүгінде Римде доминикандық монах Джованни Баттиста Эмбриако жасаған және 1867 жылғы Париж көрмесінде көрсетілген екі су сағаты бар: бірі Пантеон маңындағы Пинья ауданында, екіншісі Пинчо төбесіндегі Боргезе вилласының саябағында тұр. Пинчо гидрохроматоны — төрт циферблаты бар, механизмі көрініп тұратын шыны қабырғалы мұнара. Ол 2007 жылы қалпына келтірілді және қазір жаңадай жүріп тұр.
