Мәскеудегі Салтанатты аркаға 1930-жылдардағы көрініс. Көріп отырғаныңыздай, сәулетші Осип Бове жобасымен 1829 - 1834 жылдары салынған тас Салтанатты қақпа әлі Тверскаяда, ол кезде Горький көшесінде тұр. 1936 жылы арка бөлшектелді. Ескерткіш отыз жылдан кейін ғана, 1966-1968 жылдары қайта тұрғызылады, оның өзі енді Кутузов даңғылында
Мезолит дәуіріне жататын болса керек, бұғы мүйізінен жасалған, аяқталмаған балта. Ол жебе сабын түзету үшін қолданылған болуы мүмкін. Археологтар Адриат теңізінің солтүстік жағалауындағы, Триесттен алыс емес Карст әктас үстіртінде орналасқан Тина-Яма үңгірін зерттеп, неолит дәуіріндегі алғашқы егіншілер қалдырған қабаттардың дәл астынан мезолит дәуіріндегі аңшылар мен жиыншылардың тұрағын тапты. Зерттеушілердің
Доғада «басып алынған» мағынасындағы орыс қалалары жоқ, орыс армиясымен болған шайқастардың атаулары бар. Олар бірнеше топқа бөлінеді. 1812 жылғы жорық Ресей империясының аумағындағы шайқастар XIX ғасырдағы француз транскрипциясымен жазылған: Mohilew, Могилёв, яғни Салтановка түбіндегі ұрыс (1812 жылғы шілде). Даву корпусы сол жерде Багратион армиясын тоқтатты. Polotsk, Полоцк (1812 жылғы тамыз)
Ньордағы Бернар д’Ажесси мұражайында Пьер Мари Пуассон 1925 жылдан 1927 жылға дейінгі кезеңде жасаған «Сена» терракоталық мүсіні сақтаулы. Бұл туынды атақты «Иль де Франс» трансатлантикалық лайнерінің үлкен салонын кейінірек безендірген монументті мүсінді жасауға арналған модель болды. Мүсін ар-деко стилінің жарқын үлгісі әрі өткен ғасырдың жиырмасыншы жылдарындағы сәнді мұхит
«Париж алауы» балетін Ленинградта Қазан революциясының он бес жылдығына орай қойды. Премьера 1932 жылы 7 қарашада Киров атындағы опера және балет театрында, ол кезде Мариинский театры осылай аталатын, өтті. Музыканы Борис Асафьев жазды, хореографиясын Василий Вайнонен қойды, либреттоны Николай Волков пен суретші Владимир Дмитриев жазды. Сюжеттің негізіне прованстық жазушы Феликс