Нью-Йоркте саналы адамдар қалалық туризм мен ойын-сауық индустриясының маңызды бөлігі болып табылатын жылқыларға деген қатыгез қарым-қатынасқа қатты ашынып отыр

Айтпақшы, жылқы еңбегін көңіл көтеру үшін пайдаланатын барлық ірі қалаларға бұл ортақ мәселе екеніне сенімдімін: бақытсыз жануарлар таңнан кешке дейін жұмыс істейді, демалуға мұршасы жоқ, тойып тамақ ішпейді, ал, о, Тәңірім, көбіне өмір сүруге қажетті су көлемінен де құр қалады.

Қала көшелерінде жылқылардан қиы аз түссін деп, иелері мен арбакештер оларды әдейі аш ұстайды деген әңгіме баяғыдан бар, бірақ бұл азап тек тамақпен шектелмейтін сияқты: енді оларға су да бермейтіні белгілі болып отыр. Жануар ыстықта да, суықта да, желде де еңбек етуі тиіс деген ұғым неге екені белгісіз қалыпты нәрсе саналады. Жұмыс күнін де, еңбек заңнамасын да адамның өзі ойлап тапты, ал малдың құқығы жоқ: жүр де, соққы жеп қалудан қорқып, тарта бер. Жылқы күні бойы жер жыртып, түнде жұмыстан келіп демалады деген табиғат құбылысы жоқ. Табиғатта жануардың, тіпті ол сондай күшті болса да, өмірі мүлде басқаша құрылған.

Қуа-қуа әбден титықтатқан, тыным бермеген жануарлардың мегаполис көшелерінде құлап өлуі қалайша мүмкін? Нью-Йорктік арбакештің жылқыны ол жай ғана бүйірімен құлағанша ұрған кешегі шошынарлық бейнежазбасын мен таратпаймын. Дегенмен қазіргі адамдар соншалықты зейінді, дүниедегінің бәріне ренжігіш, жаһандық масқаралау акцияларын ұйымдастырғыш болса да, миллиондаған жүргіншінің көз алдында жануарларды мұндай ұятсыз әрі адамгершілікке жатпайтындай пайдалану неге екені белгісіз әлі де жазасыз жалғасып келеді.

Маяковский еске түсті:

— Жылқы құлады! —
— Құлады жылқы! —
Кузнецкий күлді.
Тек мен ғана
өз даусымды оның айқайына қоспадым.
Жақындадым
да көрдім
жылқының көздерін...
Көше аударылып кетті,
өз бетімен ағып барады...
Жақындадым да көрдім:
үлкен-үлкен тамшы артынан тамшы
тұмсығынан домалап барады, жүнінің арасына тығылады...
Және қандай да бір ортақ
хайуандық сағыныш
шапшып менен төгіліп шықты
да сыбдыр болып тарап кетті.
«Жылқы, керегі жоқ.
Жылқы, тыңдаңызшы:
сіздер неге өздеріңізді олардан жақсымыз деп ойлайсыздар?
Балақай,
біздің бәріміз аздап жылқымыз,
әрқайсымыз өзімізше жылқымыз»