«Біз суықта жолға шықтық, жылдың ең жаман мезгілінде, сапарға жараспайтын шақта, оның үстіне мұндай сапарға: жолдар былш-былш, жел бетке соғады, қыстың ең қатты түні»
«Біз суықта жолға шықтық,
Жылдың ең жаман мезгілінде
Сапарға; оның үстіне мұндай сапарға:
Жолдар былш-былш, жел бетке соғады,
Қыстың ең бір елсіз шағы».
Түйелердің аяқтары мен арқалары жарақаттанды,
Олар қарсақ қармен жатып алатын қыңыр болды.
Біз кейде сағынатынбыз
Беткейдегі жазғы сарайларды, террассаларды
Және шербет табағын ұстаған жібек көйлекті қыздарды.
Жолбастаушылар мен түйешілер ұрсып, күңкілдеп,
Қашып кетіп, шарап пен әйел талап етті,
Алаулар сөніп, шатыр жетпей қалды,
Үлкен қалаларда қастық, кішілерінде қатыгездік,
Ауылдарда лай, бағалар шектен тыс:
Қиын кезде шықтық біз.
Соңында түні бойы жүруге бел будық,
Мызғып қана ұйықтадық,
Құлағымызға дауыстар сыбырлады,
Мұның бәрі ақылсыздық деп.
Жолма-жол аударма
Таң құланиектенде тыныш аңғарға келдік,
Ылғал қардың астынан шөптің иісі өткір аңқып тұрды,
Өзен ағып жатты, оның үстінде диірмен қараңғылыққа соғылды,
Төмен аспан астында үш ағаш тұрды,
Ақ тоқым көк майсада бізден қашып жөнелді.
Біз есігінің үстінде жүзім бұтасы бар қонақүйге келдік,
Онда алтау күміс тиын үшін сүйек лақтырып отыр еді,
Ішіп біткен шарап көздерін аяқтарымен итеріп.
Бірақ ешкім ештеңе білмеді, біз қайта жолға шықтық
Және кешке келдік, керегінен бір минут ерте емес;
Және бұл, бәлкім, жаман емес.
Жолма-жол аударма
Бұл баяғыда болған еді, есімде,
Бірақ мен қазір де барар едім, тек сұрар едім,
Мынаны сұрар едім:
Бізді жолға не үшін аттандырды,
Туу үшін бе, әлде Өлім үшін бе? Әрине, онда Туу болды,
Өзіміз куәміз. Бұрын да туу мен өлімді көргенмін,
Бірақ оларды ұқсамайды деп ойлаған едім; ал бұл Рождество
Бізге Өлім сияқты, біздің өлімімізбен бірдей ащы азап болды.
Біз үйге, өз патшалықтарымызға оралдық,
Бірақ ескі иеліктерде бұрынғы тыныштықты қайтара алмадық,
Мұнда қазір бөтен адамдар өз құдайларына жабысып алған.
Міне, мен жаңа өлімді аңсаймын.
Жолма-жол аударма
Томас Элиот, Көріпкелдердің зияратыОрысша аударма: А. Сергеев
Иллюстрация: Стеффано ди Джованни, 1433-1435
