Пушкиннің «Өмір арбасы» өлеңі адам өмірінің кезеңдері мен уақыт ағымы туралы

Өмір арбасы. Сонда Пушкин біз туралы жазып отыр екен ғой, ағайын.

Кейде ондағы жүк ауыр болса да,
Арба жүріп келе жатқанда жеңіл;
Сақа жігіт арбакеш, ақсақал уақыт,
Алып барады, төрінен түспейді.

Таңертеңнен біз арбаға отырамыз;
Мойнымызды сындыруға әзірміз,
Ерінуді де, жайбарақаттықты да менсінбей,
Айқайлаймыз: жүр! . . . .

Бірақ түсте ол батылдық жоқ енді;
Селкілдетіп тастады бізді; бізге одан сайын қорқынышты
Баурайлар да, сайлар да;
Айқайлаймыз: жайырақ жүр, ақымақ!

Арба бұрынғыша зымырап келеді;
Кешке қарай біз оған үйрендік,
Және мызғып отырып, түнейтін жерге дейін жетеміз,
Ал уақыт аттарды айдай түседі.

Жолма-жол аударма