Федор Тютчевтің үлкен қызы Смольныйды өз қарындастарына қолайсыз орын деп санады: «Мені осы оқу орнында балаларға берілетін тәрбиенің кемшіліктері таң қалдырды

Федор Тютчевтің үлкен қызы Смольныйды өз қарындастарына қолайсыз орын деп санады: «Мені осы оқу орнында балаларға берілетін тәрбиенің кемшіліктері таң қалдырды. Ондағы білім жалпы алғанда өте әлсіз еді, ал адамгершілік тәрбиесі әсіресе нашар жолға қойылған екен».

Анна Федоровнаның өзі әкесі дипломатиялық қызметте жүрген Германияда өсті, Мюнхен корольдік институтының түлегі болды және тек 16 жасқа толғаннан кейін ғана Ресейге келіп, «жат отанда» көргенінің бәрін үйреншікті еуропалық болмыспен салыстырды.

Тютчеваны әсіресе Смольныйдағы адамгершілік өмір толғандырады, ол өзі тәрбиеленген атмосферадан айтарлықтай өзгеше: «Мекемеде үстем болған рух балаларда ең алдымен менмендік пен салтанатқұмарлықты дамытатын. Жақсы оқушылар, яғни басқалардан гөрі жақсы билей алатын, сыпайы иіліп сәлем бере алатын, шашын талғампаздықпен тарай алатын және бетінің бозғылттығын мүктің шырынымен жасанды түрде реңдей алатындар әрдайым бастық ханым Леонтьеваның, демек, директрисаның да, сынып дамаларының да ықыласына сене алатын. Бай әрі шенді ата-аналардың балалары сыныптарда ерекше ақсүйектер тобын құрайтын. Олар үшін институт тәртібінің ережелері дерлік жоқ еді. Олар сабақты жазасыз жіберіп алатын, таңертең қоңыраудың дауысына мән бермей ұзақ ұйықтайтын, ортақ асханада берілетін түскі асты (айтпақшы, жиіркенішті) менсінбей, қасындағы дүкеннен әкелінген тәттілермен қоректенетін. Адамгершілік жағынан да, дене жағынан да бүкіл режим жиіркенішті болды».

Міне, сізге элита, міне, беделді орын!

«Менің қарындастарым, әдемі жүздерінің және ата-аналарының қоғамдағы орнының арқасында, ал негізінен өздері пенсионерка болған ұлы княгиньдердің қамқорлығының арқасында, бірден ақсүйектер, яғни бүлінуге тағдыр жазылған балалар санатына түсті», деп жазады Тютчева.

Білесіздер ме, бұл маған 57-мектепті қатты еске салды. Және таңдаулыларға арналған кейбір басқа мекемелерді де