1947 жылғы «Жаңа үй» фильмінің сюжеті Заречные Дубки дейтін талас тудырған телімнің төңірегінде құрылған: «Жас гвардия» колхозының төрайымы, бұрынғы партизанка оны егіске пайдаланғысы келеді, ал «Алға» колхозының төрағасы, қарт партизан тұрғын үй салғысы

1947 жылғы «Жаңа үй» фильмінің сюжеті Заречные Дубки дейтін талас тудырған телімнің төңірегінде құрылған: «Жас гвардия» колхозының төрайымы, бұрынғы партизанка оны егіске пайдаланғысы келеді, ал «Алға» колхозының төрағасы, қарт партизан колхозшыларға үй салғысы келеді. Дауға майдангер Иван Вешняк араласады, ол қарт төрағаны «Жас гвардияның» «айуан әйелімен» татуластыра алады, мәселені махаббат пен достық шешеді, беларусь жерінде жаңа кірпіш ауыл да, жаңа кірпіш зауыттары да пайда болады, егін жиналып, астық жақсы шығады, адамдар бақытты. Колхозшылар көршілерше және кеңестік тәртіппен әрекет етсе, бәрі бірден орнына келеді. Орақ маусымы аяқталды, енді тек үйлену тойын өткізу ғана қалды.

Тұлдарды түбірімен қопаратын сахналардың бірінде, Леонид Кмит сомдаған сапер ротасының келбетті старшинасы мынадай сөз айтады: «Біз, саперлер, бірінші құрылысшылармыз. Жауынгерлер немістердің құйрығынан басып жатады, ал біз дәл сол жерде: көпір тұрғызамыз, үрлеп-түкіріп, балтамызды бір сілтесек, міне, үй дайын. Ал үй дегеніміз не, рұқсат етіңіздер? Үйде адам ең алдымен отбасын құрады. Ал отбасы мемлекеттің негізі. Сонда сапер дегеніміз мемлекеттік құрылысшы болып шығады».

Сөздері әдемі, тіпті тым пафосты көрінуі мүмкін. Бірақ мемлекеттің негізі отбасы деген ұғым қаншалықты дұрыс. Біздің заманда насихаттық кинода да мұндай формуланың жоқтығы өкінішті, ал мемлекет отбасыға қамқорлық жасауға жай ғана шамасы келмейді