Жарқын Гүл жексенбісі құтты болсын!
Менің сұрағым, бәлкім, Мәскеу храмдарының настоятельдеріне емес, жай ғана бақылағыш қала тұрғындарына арналған шығар. Қауымға сайғұлақ (ағаш бұтақтарын) әкеліп, оны храм маңындағы лотоктарға қоюдың қандай қиындығы бар? Шамды сатады, киелі су да сатылымда бар, ал сайғұлақты таба алмайсың. Храмда екі адам келіп: «Сайғұлақты қайдан табуға болады?» деп сұрады.
Қала базарларының бәрі жойылды немесе ешкімге керегі жоқ хипстерлік фудкорттарға айналды, жеке көше саудасына тыйым салынған, ал әлдеқайда сайғұлақ сатып отырған әжейді іздеп табу үшін әлі де тырысу керек. Бұл жағдайды бірнеше жылдан бері бақылап, таңғалып жүрмін. Мен дәл Мәскеуде, орталық аудандарда байқалған жағдайды сипаттап отырмын.
Кейде еріксіз: «Мәскеу шынымен де әлемдегі ең үлкен православ елінің астанасы ма?» деген сұрақ туады. Көшелермен жүретін жалпыхалықтық Крест шерулері жоқ, бұрын адамдар әр мәскеулік храмдағы көне хоругвьтардың қандай болатынын жатқа білетін; сайғұлақ базарлары жоқ, ал бұрын мереке кең көлемде тойланатын еді; жалпы Пасха серуендері жоқ, оның есесіне велосипедшілер өздерінің шерулерімен, жылы мезгілде қаланы әрбір екінші демалыста дерлік жауып тастайтын жолдарымен гүлденіп отыр. Спортты соншалықты жақтайтын шенеуніктердің бірнешеуін болмаса да, Құдай сақтаған православ Ресейінде, әлемдегі ең көп православ халқы бар елде, көп ғасырлық православ тұрмысын қорғайтындарға ауыстыруға болмас па екен?
Италияда католик храмдарының барлығында ең алуан түрлі зәйтүн шоқтары, әдемі лентасымен немесе иконасымен, сатылады немесе садақаға беріледі, оның үстіне бүкіл апта бойы, кей жерлерде тіпті Пасхадан кейін де. Ал бізде: өздеріңіз барып көріңіздер, күні де, шүкір, қандай шуақты!
