Бұрын ол құстай шырқап, сыңғырлайтын, Бұлақтай саулап, әндетіп ағатын, Бар нұрына бөленіп, құйылғысы келгендей Болат сымның бойымен жететін
Сосын алыстан шыққан зарлы дыбыстай,
Жан қуанышымен қоштасқан сәттей,
Өкінішке толы үнмен шыға бастады,
Да, белгісіз түкпірде із-түзсіз кетті.
Қайдағы бір жабайы даланың төсінде жоғалды,
Аяусыз боран басып кетті...
Жаным ауырғаннан бақырады,
Ал қара телефоным үнсіз қалды.
Жолма-жол аударма
«Телефондағы дауыс», Николай Заболоцкий, 1957 жыл.
1958 жылғы фотода: аю Гоша мен жаттықтырушы Иван Кудрявцев.
Ал сіз телефоннан жақындарыңыздың дауысын, халықтың қалтасын тазалайтын қызмет операторларының емес, қашан естідіңіз?
