Игнатий Карамовтың 1949 жылғы «Кирпичное» өлеңі ғажайыпсыз үлкен істер туралы
Тарих деген саңырау ауыр атлет рекордымен
Мақтанып, көкірегін керіп жүре берсін, —
Сыр ашылды: мына тәкаппар дүниеде
Қаңғырған даңқты істер бар, бірақ ғажайып жоқ.
Бізге көбік, ән, пропилеялар түсімізге енді,
Және жұрттың салтанатты, жұмбақ күн шығуы,
Ал таңертең бізді әдеттегі қиқар істер күтті,
Кірпіштей ауыр ар-ұждан деген жиіркенішті айналым.
Солай болсын! Біз екі тілді бетперделерге
Жан дүниемізді жалға бермейміз,
Бірақ тер мен көз жасына малынып, кірпіш жүгімізді
Бәрі секілді, бәрі секілді алаңға көтеріп барамыз
Жолма-жол аударма
«Кірпіштік», Игнатий Карамов, 1949 жыл