Александр Левиннің құндыз бен теке арасындағы күрес туралы өлеңі

Бобр мен Серкенің күресі жүріп жатыр,
мәңгілік ойын осы.
Серке өзін Бобр деп атайды,
Бобрды Серке деп атайды.
Бірақ Бобр да қалыспайды:
өзін Бобр деп атайды,
батыл әндерді айтады,
балтасын сілтейді.
Серкені отырғызады,
маңырап, күрсінуге.
Бобр келіп қарайды,
тұмсығымен қол бұлғайды.
Бірақ сол кезде Бобр ұсталады
да, өзі отырады.
Қуанышты Серке жүгіреді
соны көруге
да Бобрды мазақтай бастайды:
«Енді сен – Серкесің!»
Ал анау оны – тұмсығынан!
Ал мынау оны – қабырғасынан!
Ал ол жауап ретінде тістейді,
ал ол тұяғымен тебеді.
Ал ол үнсіз жорғалап келеді
да оны бір-ақ соғады!
Ал ол алып та, өлмейді,
да оны суға батыра бастайды!
Ал оны – қорашаға апарып,
мүйізімен соға бастайды!
Ал оны – балтамен ұрып қалады
да таң атқанша шабады.
Міне, осылай жүріп жатыр Серкемен
мәңгілік Бобрдың күресі.

Жолма-жол аударма

Александр Левин