Константин Бальмонттың 1899 жылғы күздің келуі туралы өлеңі
Қызыл жидек пісіп барады,
Күндер салқындап қалды,
Ал құстардың шықылықтауынан
Жүрек тек мұңая түсті.
Құс шоғырлары ұшып барады
Алысқа, көк теңіздің ар жағына.
Барлық ағаштар жарқырайды
Түрлі-түсті киімін киіп.
Күн сирек күледі,
Гүлдерде жұпар жоқ.
Жақында Күз оянады
Да, ұйқылы-ояу жылап жібереді.
Жолма-жол аударма
Константин Бальмонт, 1899 жыл.
Иллюстрация: Исаак Бродский. Жапырақ түсу, 1913 ж.