Лермонтовтың 1831 жылғы «Св. Елена» өлеңі Наполеонның жер аударылуы мен қабірі туралы

Жалғыз аралға сәлем беріп, құрмет көрсетейік,
Ол жерде жиі ойға шомып,
Жағада тұрып алыстағы Францияны
Наполеон еске алатын еді!
Теңіздің ұлы, теңіздер ортасында сенің бейітің!
Міне, сонша күннің азабы үшін кек!
Күнәға батқан ел лайық болмады,
Ұлы адам өмірін сонда аяқтауға.
Қаракөңіл жер аударылған, опасыздықтың құрбаны,
Соқыр тағдырдың тентек қалауының құрбаны,
Өмір сүргеніндей қаза тапты: ата-бабасыз, ұрпақсыз,
Жеңілсе де, қаһарман болып.
Ол кездейсоқ тағдыр ойынынан туды,
Және боран сияқты біздің қасымыздан ұшып өтті.
Ол әлемге жат еді. Оның бәрі жұмбақ еді,
Көтерілген күн де, құлаған сағат та!

Жолма-жол аударма

Михаил Юрьевич Лермонтов, «Св. Елена», 1831 жыл