«Осанна!
«Осанна! Осанна! Кел,
Жаратқан атымен!»
Кеудесінде қарлыққан ашулы құрылдақпен,
Тозақ отын
Ірің толған жалтыраған көздеріне ұялатып,
Мойнындағы барлық тамырын кернеп,
Барған сайын қаһарлана айғайлап,
Мүгедек топыраққа құлайды
Тізерлеп,
Шулаған халықты жарып өтіп,
Аузын арсита ашып,
Тістері сынық, көбік шашып,
Қолдарын жалына жайып -
Кек үшін, кек үшін,
Тағдырдан тыс қалғандардың бәріне арналған қанды той үшін -
Ал Сен, Бәрі де Игі, Тыныш кешкі Нұр,
Алданған жыртық-тоғақ жұртының арасынан келесің,
Қайғылы көзіңді төмен салып,
Момын есекке мініп
Тағдыр жазған қақпаға кірер едің - масқараға,
Айқышқа керілуге!
Иван Бунин, Иерусалимге кіру
Жолма-жол аударма
