Вера Инбердің «Сдается квартира» өлеңі ұлу мен пәтер жалдағысы келгендер туралы

Бірде хабарландыру берді
Ұлу:
«Жеке
Қақпасы бар пәтер жалға беріледі.
Тыныштық, жайлылық. Бақша
Және гараж.
Су. Жарық.
Бірінші қабат».
Орманда хабарландыру
Пайда болысымен,
Төңіректе бірден
Жандану басталды.
Көптеген жан үн қосты.
Өзінің мұнарасынан
Жұмыс киімімен
Құмырсқа түсті.
Әдемі киінген, қауырсынды
Көкек келді.
Амфибия (ол деген
Бақа)
Итбалықпен (епті
Бүлдіршін!) бірге келді,
Содан соң
Жарқанат ұшып келді.
Сосын жарқыршақ та, ол кезде
Ерте емес, кеш еді,
Пәтер жайлы осы
Жиынға жорғалап жетті,
Тіпті түнде адаспау үшін
Ала келді
Шамның төрттен бір
Жарығындай жасыл шам.
Дөңгелене отырды. Ортада
Ұлу.
Міне, сол кезде нағыз
Азап басталды!
Дейді, бөлме де
Бір ғана.
Қалайша олай:
Неге терезесі жоқ?
«Ал су қайда?» —
Таңғалды бақа.
«Ал балалар бөлмесі қайда?» —
Сұрады көкек.
«Ал жарық қайда? —
Лаулады жарқыршақ. —
Мен түнде серуендеймін,
Маған шамшырақ керек».
Жарқанат
Басын шайқады:
«Маған шатыр керек,
Жерде мен ыңғайсызданамын». —
«Бізге жертөле керек, —
Қарсы болды құмырсқа, —
Он есікті жертөле
Немесе қойма».
Әрқайсысы өз
Тұрағына оралып,
Ойлады: «Мұндайды
Екінші таппассың!»
Тіпті ұлу да, оған
Салқын тиді,
Айғайлап жіберді:
«Менде қандай жақсы!»
Тек көкек қана,
Үйсіз құс,
Бұрынғыдай бөтен ұяларды
Қағады.
Ол сенің де есігіңді
Қағады:
«Пәтер керек!» — дейді.
Бірақ оған сенбе.

Жолма-жол аударма

«Пәтер жалға беріледі». Вера Ибнер