Көпшілік үшін бірінші қыркүйек жарақатты тәжірибемен байланысты болатыны өте өкінішті
Көпшілік үшін бірінші қыркүйек жарақатты тәжірибемен байланысты болатыны өте өкінішті. Көптеген ақылды адамдар бір ауыздан мектеп өмірдегі ең пайдасыз уақыт болды деп қайталайды, біреулер тіпті осы он-он бір жылды тұтқындықпен салыстырады.
Жуырда оқу жылының басталуына арналған дөңгелек үстелде мектеп жылдарынан бірде-бір ауыр оқиғаны еске түсіре алмадым. Ең ұсақ эпизодтарға дейін жадымнан шындап елеп көрдім, бірақ мінберге шығып шағымдануға не айыптауға, жауапқа тартуға, жасырын зұлымдыққа жарық түсіруге деген ешбір ықылас оянбады. Керісінше, жақсырақ түсінуге, бірден толық үйренуге немесе қайта, бірақ көбірек ынтамен өтуге болатын нәрселер есіме түсті.
Мектеп жылдары көпшілік үшін оңай болмағаны анық. Әркімнің қабілеті де, мінезі де бөлек, жағдайы мен ортасы да, үйдегі жайы да, тұрмыс деңгейі де, мектептегі педагогикалық ұжымның сапасы да әртүрлі. Бірақ өзімізді тек сыртқы факторлардың кепілі ретінде көрсетуге болмайды.
Келісейік, оқу, таным, даму шынымен де қиын. Ал оқуымыздың нәтижесінің маңыздылығы оқу процесінің онша жеңіл бола алмайтынын ғана растайды. Осы дүниеде жақсы және маңызды нәрсе шексіз жеңіл әрі қолжетімді болып жатушы ма еді?
Оқырмандарымның арасында қазір мектеп оқушысы болып жүргендер қаншалықты көп екенін білмеймін. Бірақ біздің әрқайсымыздың таныстарымыздың ішінде мектеп үшін өткен емес, бүгінгі шындық болып отырған бірнеше жас адам табылады. Сондықтан осы кезеңге қатысты сөз айтқанда сақ болуларыңызды сұраймын. Мектепті ойланбай даттау мұндай қиындықтарға өздері әлі тап болмаған оқушылардың санасында стереотипті алдын ала орнатып жіберуі мүмкін.
Иә, әркімнің тәжірибесі әртүрлі, бірақ ешкімнің басынан өткен жарақаты өзгенің қорқынышына айналмауға тиіс. Ал мектептің барлық ойға келетін, көрінетін және естілетін қиындықтарынан, кейде тіпті сұмдықтарынан бөлек, жалпыға бірдей мектептік оқытудың даусыз игілігі бар. Ол сізге жеке өзіңізге қаншалықты қате әрі дұрыс емес болып көрінсе де.
Тұтас он бір жыл бізге оқушылық еңбекқорлықты, оқу тәртібін қалыптастыруға, оқу дағдыларын дамытуға, тек көлденең ғана емес, тігінен де әлеуметтік байланыстар орнатуға және, әрине, білім қорын жинауға берілген. Егер біреу пайдасыз білім туралы айтса, оны мектептен емес, мысалы, даңқты адамдардың жеке өмірін талқылаудан іздеу керек.
Білім біз өзіміз үй тұрғыза алатын кірпіштер сияқты деп бізге қанша жыл бойы қайталап келді? Әрине, мектеп жылдарында, қалай болғанда да, күн сайын сыныпта отыратын кезде осы кірпіштерді қалай болса да қалай алмасақ, ары қарай жоғары білім блоктарын бір жерге қоюдың өзі қиындай түседі.
Неге біз мектепті даттаймыз, ал онда мүлдем тегін ондаған мұғалім мен тәлімгерді ауыстырып, сүйікті пәнді тауып, күтпеген бір нәрсені білуге мүмкіндігіміз бар, бірақ конспект жазуға және кітаптағы маңызды үзінділерді белгілеуге болады екен деп айтатын блогерлерді рахаттана тыңдаймыз? Бізге жүйеленген, тексерілген мектеп оқулықтары ұнамайды, бірақ интернеттен алынған үзік-үзік мәліметтерге қуанамыз. Біз осы сандар мен есімдерді есте сақтау мүмкін емес дейміз, бірақ әншілерді, олардың сүйіктілерін, альбомдардың шығу күндерін және сәнді дроптардың бағасын оп-оңай санап шығамыз. Біз зеріктіретін география мұғалімін сөгеміз, бірақ курорттардың, жағалаулардың және туристік бағыттардың атауларын жақсы білеміз.
Мәселе тек мектепте емес, оған деген көзқарастa да. Өмірдегі кез келген іс сияқты. Сондықтан мұңшыл сөздеріңізбен мектеп төңірегіндегі кері көңіл-күйді өршітпеңіздер. Бақытымызға орай, ол біздің елімізде әлі де міндетті және бірыңғай бағдарламаның талаптарына сай. Барлығы әртүрлі курстарды, өзін-өзі дамытудың барлық түрлерін жақсы көреді. Мектеп дәл сол нәрсені беріп қана қоймайды, ол сіздің одан сұрауыңызды күтеді. Егер біреудің мектеп жолының барлық қым-қуыт оқиғаларынан өтуі сөзсіз болса, онда бұл жолмен таңылған алдын ала пікірсіз, менмен сенімсіздіксіз және алдын ала қалыптасқан біржақтылықсыз жүріп өткен жақсырақ емес пе?
