Нью-Йорктегі Nathalie Karg галереясы Фридель Дзубастың қара сериясын көрсетті
Нью-Йорктегі Nathalie Karg галереясы «Фридель Дзубас: қараңғылықтан жарыққа» көрмесінде Фридель Дзубастың сирек кездесетін ақ-қара картиналарын көрсетіп жатыр.
Дзубас түс өрісі кескіндемесінің шебері ретінде даңққа бөленді. Ол 1915 жылы Берлинде католик әйел мен еврей ер адамның отбасында дүниеге келіп, 1939 жылы нацистік Германиядан АҚШ-қа қашып кетті. Нью-Йоркте ол Хелен Франкенталермен шеберхананы бөлісті, сыншы Клемент Гринбергпен дос болды және 1951 жылы көпшілікке нью-йорктік абстракционистерді таныстырған атақты Тоғызыншы көше көрмесіне қатысты. 1958 жылы Лео Кастелли галереясы оның дербес көрмесін өткізді, ал 1983 жылы Вашингтондағы Хиршхорн мұражайы оның ретроспективасын көрсетті. Дзубастың жұмыстары Метрополитен-мұражайында және Гуггенхайм мұражайында сақтаулы, алайда ол замандастарының кейбірі қол жеткізген даңққа ие бола алмады.
1959 жылы Дзубас 20 жылда алғаш рет Германияға, енді американ азаматы ретінде келді. Бұл сапар оның бала кезгі католиктік дәстүрлерге деген қызығушылығын оятқан сияқты. Оның анасының хаттары сақталған, онда ана баласын кетіп қалғаны және отбасын тастағаны үшін ащы жазғырады. Сапардан кейін Дзубас қара серияны жазды: кейбір кенептердегі сұр жағындылар, иірілген сызықтар мен тығыз мазоктар қолжазбаны еске салады, ал басқаларынан крестер, бейнелер мен діни көріністер аңғарылады. Суретші картиналарға «Азғыру», «Сатқындық», «Rex» және «Вальпургия түні» деген атау берді.
1962 жылы Роберт Элкон галереясы бұл картиналарды көрсетті, сыншылар оларды сабырлы қабылдады. The New York Times газетінен Брайан О'Догерти оларды көңілсіз әрі сенімсіз деп таныса, сол кездегі жас сыншы Дональд Джадд олардың біреуі туралы жаман емес жұмыс деп пікір айтты. Сатып алушылар да серияға қызықпады, өйткені ол жылдары жұрт поп-артқа, яғни Энди Уорхол мен Рой Лихтенштейннің жарқын бұқаралық бейнелілік өнеріне құмартты.
Дзубас Еуропадағы барокко капелласының қабырғаларын өзінің ақ-қара картиналарымен жаққысы келді. Көрме оның бұл тілегін ішінара орындады: галерея ғимаратын бір кезде көрші украин шіркеуінің жанындағы мектеп алып тұрған. Грай суретшінің мұрасымен он жылға жуық жұмыс істеп келеді және қара серияны оның шығармашылығының ең төлтума әрі ең жеке бөлігі деп санайды
