І Петрге дейін Орыс мемлекетінде сақал алу және патриархтар Иоаким мен Адрианның наразылығы
Сақалға қарсы табандылықпен күрескен Ұлы Петрге аз уақыт қалғанда, орыс мемлекетінде сақал қыру ең ауыр кесірлердің бірі саналатын. Сақал қырудың сәнін дін басылары сынаса, зайырлы билік оған тыйым салып отырды.
Алексей Михайлович патша еуропалық киім киюге тыйым салумен қатар, сақал қыруға да ашық тыйым салды.
Алайда Федор Алексеевич таққа отырған соң әдет-ғұрыптар бірте-бірте жұмсара бастайды, еуропалық киімдер, негізінен, әрине, поляк киімдері, әредік көзге түсіп қалады, міне, енді Иоаким патриарх «Айғақтауында» Алексей Михайлович тұсында жаппай тамырымен жойылған, ерте заманнан талай рет тыйым салынған осы Эллин азғындығының жиіркенішті әдетінің қайта жандана бастағанына налиды:
«Енді тағы да есі кіртиген жастар Құдайдың еркекке сыйлаған кейпін бүлдіре бастады».
Иоаким мұндай сәнқойларды да, олардың достарын да сақал қырғаны үшін шіркеуден аластау керек деп ашық айтады.
Ал жас патша бодандарының сақал қыруына саусағының арасынан қарайды. Оның поляк әйелі, патшайым Агафья Грушецкая еуропалық сәнді, шаш үлгілерін және сақал қыруды қолдайды. Патшаның төңірегінде сақалсыз ақсүйектер де пайда болып, бүкіл сарайға үлгі көрсетеді.
Шіркеу билігі азғындыққа жетелейтін сақал қырудың көтермеленіп жатқанымен келісе алмайды. Патриарх Адриан «Барлық православтарға сақал мен мұртты қырмау туралы» үндеу шығарып, онда Құдайдың еркектерге сақалды әйелдерге, яғни кемел емес және бағынышты жандарға басшы ретінде өсіргенін түсіндіреді. Ал әйел «күйеуінің сұлулығын көріп, өзінің осы сұлулық пен кемелділіктен айырылғанын білсе, үнемі кішіпейіл әрі мойынұсынғыш болсын».
