Жүрген тауық пен пісірген жұмыртқаның қайсысы бұрын шыққанын білмеймін, ал әріп тәрізді тоқаш бала күнгі таңғы асыңыздағы әліпби печеньесімен бір, тек ірірек әрі майлырақ

Қуырылған тауық пен пісірілген жұмыртқаның қайсысы бұрын шыққанын білмеймін, ал әріп тәрізді тоқаш бала кезіңіздегі таңғы асыңыздағы «әліпби» печеньесімен бір, тек ірірек әрі майлырақ. Қазір Германияда мұндай тоқашты кейде «руссиш брот» (орыс наны) деп атайды. Дрезденнің наубайшысы Фердинанд Ханке 1844 жылы Санкт-Петербургке барғанда, Невский проспектісіндегі бір наубайханадан осындай печенье көрген екен, сондықтан солай аталады дейді. Германияда бұл тағам өте танымал болып, көп ұзамай көптеген саудагерлер дәл осындай печенье шығара бастады. Көрші Австрияда да «русиш брот» бар, онда оны шоколад пен глазурьмен жабады. Аңыз қызық, әрине. Бірақ неміс суретшісі Петер Бенойттың (Binoit деген атты Бенуа деп оқығың келіп тұрады) 1615 жылғы мына суреті орыстан алынғаны жайлы сүйкімді әңгімені шайқалтуы мүмкін. Мұндай әріптер Австрия мен Германияда рождествоға пісірілетін ескі тәттілер болған, олармен шыршаны безендірген, ал кей жерлерде оларды «шыдамдылық бисквиті» деп атаған, өйткені балалар тәттіні татуға рұқсат алу үшін сочельникті, яғни рождество қарсаңын күтуге мәжбүр болған