XVIII ғасырдың ортасынан бастап Англияда босануға көмектесу үшін ер адамдарға жиі жүгінетін болды: хирургиялық дағдыларды меңгерген, арнайы құралдары бар дәрігерлер халықтық медицинаны білетін әжелерге қарағанда әлдеқайда тиімді еді
XVIII ғасырдың ортасынан бастап Англияда босануға көмектесу үшін ер адамдарға жиі жүгінетін болды: хирургиялық дағдыларды меңгерген, арнайы құралдары бар дәрігерлер халықтық медицинаны білетін әжелерге қарағанда әлдеқайда тиімді еді. Бірақ осы сәнді айналасында қоғамдық айтыс өрбіді, оған толыққанды дәрігерлердің қызметін тек пұлды адамдар ғана көтере алатыны отын тастады.
Еуропада жалпы жағдай аянышты болатын: әйелдерді университеттерде медицинаға оқытпайтын, ал ер адамдарды әйел денесіне жақындатпайтын. Бұрын ер дәрігерлерді босануға тек ең күрделі әрі қауіпті жағдайларда ғана шақыратын. Енді халықтан шыққан акушерлер клиентурасынан айырыла бастағанда, олар бұл құралдардың бәрі өте қауіпті, ана мен баланың екеуіне де оңай зиян келтіруі мүмкін деген түрлі аңыздарды таратты. Кәсіби медиктер өз кезегінде әжелердің тәжірибесі мен босанудағы дәстүрлі тәсілдердің құндылығына күмән келтірді.
Бірақ басты дәлел медициналық дерек емес, имандылық дерегі болды: ағартылмаған қоғам топтарында ер адамдар акушерлік мамандыққа әйелдің жалаңаш денесін аңдып келеді, демек олар арсыз да бұзық, оларды қулар мен ұятсыздар деп атады деген пікір бекіп алды.
Ағылшын памфлетшісі әрі карикатурашысы Сэмюэль Уильям Форес тіпті Джон Блант бүркеншік атымен 14 хаттан тұратын брошюра шығарды: онда ер акушерлер жеке, үйдегі және ұлттық жамандық болып табылады деп жазылған. Автор өте шешен сөздермен босануға көмектесу үдерісіне қатысты дәстүршіл көзқарасты қорғады. Ол ер акушерлердің көмегіне жүгінетін әйелдерді ұятсыз хайуандар деп атады: олар босану кезінде бөтен еркекті төсегіне кіргізіп, қызарып та қоймайды, қызарса тек бояудың көмегімен ғана.
Алайда жабайы, тоқмейіл пікірлермен қатар, Форес, мәселен, әйел акушерлерді дұрыс білім алуға және бәсекелес ер адамдарды әйелдердің жатын бөлмелерінен ығыстырып шығаруға тырысуға шақырды. Шын мәнінде бұл медициналық жазба емес, мінез-құлық жөніндегі нұсқаулық еді. Мысалы, автор әйелдерге өз өмірін сақтау, балдарда билеу және жылпос француздарға құлақ асу маңыздырақ деп айтады.
Брошюра өте қызықты суретпен безендірілген: онда ер акушер ер мен әйелдің кейпінің арасында тұрып қалған қандай да бір будан ретінде бейнеленген. Сәнді костюм киген ер адам медициналық құрал ұстап тұр, оның артында әртүрлі үрейлі қысқаштар мен әйелдерді азғыратын дәрі-дәрмектер, ал осы жаратылыстың әйел жартысы үй шаруасындағы әйел бейнесінде жайлы үй ортасында тұр, міне, текті босанулар дәл осындай жерде өтуі тиіс.
