Пушкиннің Дельвигке 1828 жылғы хаты, қант ақынды күткен балалар туралы

Күнде көршінің үйінде жиын болды; мен де сонда баруға тиіс едім. Оның туысқан әйелінің балалары, еркелеп өскен бүлдіршіндер, міндетті түрде сонда барамыз деп көнбеді; шешесі оларға мейіз бен қара өрік әкеліп, өздері білмей сыпсың етіп кетпек болған, бірақ Петр Маркович (Полторацкий) оларды қоздырып жіберді; ол балалардың қасына жүгіріп барды: «Балалар! Балалар! Шешелерің сендерді алдап жатыр! Қара өрік жемеңдер, онымен бірге барыңдар; ол жерде Пушкин болады; ол түгелдей қант, ал бөксесі алмадан жасалған; оны тілгілеп, бәріңе бір-бір тілімнен тиеді». Балалар жылап қоя берді: «Қара өрік қаламаймыз, Пушкинді қалаймыз!» Не істейсің: оларды алып барды, олар еріндерін жалап, маған жүгіріп келді, бірақ менің қант емес, былғары екенімді көргенде, мүлде састы да қалды.

Александр Сергеевич Пушкин Антон Антонович Дельвигке жазған хатында, 1828 жылғы қарашаның орта шенінде.

Иллюстрация: Венецианов. Панаевтардың балаларының күтуші әйелмен бірге портреті. 1841 жыл. Мемлекеттік Третьяков галереясы, Мәскеу