Мәскеудің әскери губернаторы Юрий Владимирович Долгоруков бұрын Смоленскінің әскери губернаторы болған, ең алдымен үйіндегі сәнді қабылдауларымен танылған ірі әмірші Степан Степанович Апраксиннің үлкен досы еді…
Елизавета Петровна Яньковаяның әңгімесі бойынша, Апраксин мен Долгоруков өте оғаш келісім жасасыпты: қайсысы бұрын өлсе, сол тірі қалған екіншісіне белгі беріп, оның қазасынан бұрын үш рет келіп, уақыттың жеткенін хабарлауға тиіс екен. Бірінші болып Апраксин қайтыс болды, бұл 1827 жылы еді. Булгаковтар ағайындыларының бірі оны бос әрі қызықсыз адам деп жазған: оның бар қажеттілігі бай үйінде қонақ күту ғана болыпты. Дегенмен көптеген мәскеулік Степан Степановичтің кетуіне қайғырып, оны тек қонақжай да сезімтал үй иесі ретінде ғана емес, жүрегі жылы, мейірімді адам ретінде де еске алды.
Юрий Владимирович досынан үш жыл артық жасады. Інісі Василий Владимировичтің айтуынша, өлер алдында ол шынымен де Апраксиннің аруағын көрген: алдымен алты ай бұрын, сосын тағы бір рет, ақырында қайтыс болуына үш күн қалғанда келіпті. Юрий Владимирович жақындарына жан досының әр келгенін айтып отырып, о дүниеге аттанар сағаты таяп қалғанын атап көрсеткен.
Бірақ бұл оқиғадағы ең қызығы ең жақын достардың өлілер мен тірілер әлемінің арасында байланыс болу мүмкіндігіне көз жеткізгісі келуі емес, тіпті олардың байланысқа шынымен шыққаны да емес, Апраксиннің өлімімен байланысты айтылатын басқа әңгіме: дейді, оған да өлімінен бірнеше ай бұрын бір қария көрініп, соңы таяғанын меңзепті, кейін екінші және үшінші рет келіп, ажалдың жақындағанын ескертіпті. Мүмкін, Апраксин мен Долгоруковтың тірілер мен өлілердің араласу ықтималдығына кенет қызығуына дәл осы алғашқы келу себеп болған шығар?
