Мәскеулік вельможа, ақын және танымал жазушы Юрий Александрович Нелединский-Мелецкий Отан соғысы жылдары майданда жүрген жалғыз ұлы Сергейдің тағдырына алаңдаған науқас әйелін тыныштандырудың әсерлі де айлакер тәсілін тапты…
Екатерина Хованская да көптеген аналар сияқты ұлынан хабар болмаған кезде, әсіресе ең басты әрі ең қанды шайқастар тұсында қатты уайымдайтын, бұл оның өзінсіз де өте нашар денсаулығын одан сайын құртатын. Ұл белгілі тойбасар еді және үйге хат жазуды жай ғана ұмытып кететін, сондықтан әкесі мынадай айла ойлап тапты: Мәскеуге жол тапқан сәтте бірден екі хат жіберуін сұрады, біреуі анасына, екіншісі, қосалқысы, әкесіне.
Қосалқы хат, әрине, күні қойылмаған, жалпы мазмұнды болды: ауа райы, аман-саулық туралы он-он бес жолдай, жақындарға сәлем, қарындастары туралы бір-екі сұрақ және әскери уақыттың ең жағымды түрде, жорықтар туралы ешқандай егжей-тегжейсіз өтіп жатқаны туралы хабар. Хат ұзақ келмей қалған кезде Юрий Александрович осы қосалқыларды зайыбына жіберіп отыратын, ол бірден сергіп қалатын, соғыстың соңына дейін осылай жетті.
1813 жылы Екатерина Николаевна, бейшара, 51 жасында дүниеден өтті, бірақ ұлының аман екеніне көзі жетіп, оның тағдырына көңілі жай күйде кетті.
