Қымбатты анашым, сейсенбіде мен ешқашан ұмытпайтын мереке болды

Қымбатты анашым, сейсенбіде мен ешқашан ұмытпайтын мереке болды. Біз Парижге салтанатпен кірдік. Құрмет дегенге келсек, елестетуге болатын барлық құрметке ие болдық, бірақ мені бәрінен бұрын тебірентіп кеткені олар емес. Шынымен әсер еткені, өздерін тұншықтырып отырған салықтарға қарамастан қуанышын соншалықты жалындап білдірген кедейлер болды… Қымбатты анашым, әркімнің бізге көрсеткен сүйіспеншілігі мен қуанышын саған сипаттап жеткізе алмаймын. Кетерде біз топтағы адамдарға қолымызды сүюге рұқсат бердік, бұл оларға зор рақат сыйлады. Біздің дәрежедегі адамдардың тұтас бір халықтың сүйіспеншілігін осыншалықты оңай жеңіп алуы қандай бақыт. Мен бұл махаббатты бағалаймын және оны ешқашан ұмытпаймын.

Мария-Антуанеттаның анасы, императрица Мария-Терезияға жазған 1770 жылғы 14 маусымдағы хатынан