Мені тағы сурет салуда

Мені тағы сурет салуда. Шамасы, кенепте мен өмірдегіден гөрі әдепті болады деп үміттенсе керек.

Салмақты адамдар, қылқалам, мольберт, шабыт. «Біз сіздің ішкі болмысыңызды ұстап қалуымыз керек», дейді. Мен айтамын: «Алдымен сыртқысын ұстаңыз, өзімді әйтеуір танып алайын». Қозғалмаймын, поза беріп отырмын. Көздерін қысып, қылқаламды жүргізеді. Сосын қарайды да, риза болады. Мен де қараймын. Және ойлаймын: егер бұл мен болсам, онда көшеде жүрген кім?

Бұрын, болғанда, жай суретке түсіретін, жылдам, мәңгілікке таласпай. Ал қазір портрет, майлы бояу, кенеп. Мен бұрынғыдай көзімді ашып-жумауға тырысамын, ал суретшілер жарық пен мағынаны, дәуірді іздейді.

Сториздерде Париждегі «Арт Базельде» сатылып жатқан менің портретімді көрсетемін. Мысығымен. Пижамамен. Кілемде, шығыстық бірдеңе тапқан екен әйтеуір.

Мәскеуде, айтуларына қарағанда, екінші портретті ілген, Мәскеудегі «Мастерс» жаңа кеңістігінің ашылуында. Мен ойладым: дұрыс қой, бірі тамашалау үшін, екіншісі салыстыру үшін, бәлкім, келісті болып шыққан шығар.

Десе де, бейнеңмен кем дегенде біреудің әуре болғаны жақсы.