XIX ғасыр басындағы Олениндердің қыранның басы тәріздес кранды құйма қола самаваты

Самовар Өнер академиясының президенті және Қоғамдық кітапхананың директоры Александр Николаевич Оленинге тиесілі болған, оның салоны Петербургтегі ең жарқыраған салондардың бірі еді. Александр Сергеевич Пушкин лицейден шыға сала Оленин салонына келді, осында ол Гнедичпен, Бестужев-Рюминмен танысты, Жуковскиймен, Крыловпен, Грибоедовпен, Глинкамен, Мицкевичпен араласты.

Алайда декабристер жеңілгеннен кейін Оленин мен Пушкин екі бөлек жақта қалады. Біріншісі мемлекеттік кеңестің мүшесі, оның 1828 жылғы жазда Пушкиннің үстінен құпия қадағалау тағайындау туралы хаттамаға қол қойғаны белгілі.

Пушкин Александр Николаевичтің қызы, фрейлина Аннаға құда түсті, бірақ бас тарту алды. Себебі неде? Жас айырмасы, жарлылық, босқа жүрген сайқымазақ деген даңқ, абыройсыз жағдай, қадағалауда болуы және, қаншалықты таңғаларлық болса да, сыртқы келбеті, оны Оленина өте қатал сипаттаған: «Құдай оған тартымды келбет бермеген. Қорқынышты бакенбардтар, жинақсыз шаш, тырнақтары қыран тырнағындай, бойы аласа, қылықтарында кербездік, әйелдерге қарайтын өр көзқарас және шексіз менмендік».

Ата-анасы мұндай күйеу баладан бас тартты, содан бері оның Олениндер отбасымен қарым-қатынасы сирек әрі кездейсоқ болып қалды. Олениннің альбомына Пушкин «я вас любил» деген атақты жолдарды қалдырды.

Пречистенкадағы Пушкин мұражайында сақтаулы тұрған самоварға келсек, оның карточкасында Пушкин шайын ішкен самовардың краны ақын қайтыс болғаннан кейін дәнекерленіп бітелгені жазылған. Бұл өте әсерлі, әсіресе Пушкинмен онша араласпай өткен онжылдықты ескерсек. Бірақ жады деген осындай, өжет сұлу Оленина да өмірінің соңына дейін сәтсіз аяқталған махаббат хикаясы туралы жылы естеліктерді сақтап өтті, оның өзі оған «есікті көрсеткеніне» қарамастан