Иван Крыловтың «Шаруа мен түлкі» атты екі мысалы, соның ішінде 1829 жылғысы
Шаруа мен түлкі. Иван Крылов, 1829 жыл
Қызығы, Крыловта мұндай атаумен аталатын жалғыз мысал бұл емес. Екіншісінде шаруа түлкіден неге ұрлықпен күн көретінін, оның үстіне басын қатерге тігіп, күнә жасайтынын сұрайды: одан да өзіне күзетші болып келгені жөн емес пе, өйткені ол түлкінің барлық сұмдықтарын біледі ғой. Түлкі келіседі, майға малынған нандай думандатып жүреді, бірақ бір түнде барлық тауықтарды тұншықтырып тастайды
