Сан-Коломбано-аль-Ламбро қамалы мен Кремль қабырғаларындағы қарлығаш құйрығы тісшелері

Кремль қабырғасы Солтүстік Италияда

Италияда да оларды «қарлығаш құйрығы» деп атайды, ал XII ғасырда олар қандай да бір тиесілілік белгісі іспетті болған деседі. Рим папасының жақтастары гвельфтер өз қабырғаларына тікбұрышты тісшелер орнатқан, Қасиетті Рим империясы императорының жақтастары гибеллиндер екіге айырылған тісшелер орнатқан. Ережені тым қатаң сақтамаған, әрі бәрі бірдей сақтай бермеген болар деп ойлаймын, бірақ қабырғаның қожайынын оның жоғарғы жиегінен тануға болатын еді.

Бұл қабырға үзіндісі Лоди мен Павия арасындағы жазықтың ортасындағы, Миланнан қырық шақырым жердегі биіктігі 147 метрлік жалғыз төбенің үстінде тұрған Сан-Коломбано-аль-Ламбро қамалына тиесілі. 1164 жылы Фридрих Барбаросса бекіністі миландықтардан тартып алып, жермен жексен етіп, қайта салдырды, сол қабырғалардың көбі бүгінге дейін сақталған.

Бұл тісшелер пішініне қосымша мән беретін шығар: «гибеллиндер» сөзі Барбаросса өзі тиесілі болған Штауфендер әулетінің қамалы Вайблингеннің атынан шыққан.

Одан әрі қамал қолдан қолға өтті: 1299 жылы оны Висконтилер алды, 1396 жылы оны Павиядағы Чертоза монастырына берді, монастырь қамалға 1782 жылға дейін иелік етті, содан кейін иелік Бельджойозо әулетіне көшті.

III Иванға Кремльді қайта салу үшін италиялықтар керек болды, және 1487 жылы Мәскеуге Миландағы Милан соборының басты сәулетшілерінің бірі болған өз әкесінің қолында оқыған Пьетро Антонио Солари келді. Екі жылда Солари Кремль қабырғаларының көп бөлігін және Боровицкая, Константино-Еленинская, Спасская, Никольская мен Бұрыштық Арсенал мұнараларын салды. 1493 жылы мамырда ол Мәскеуде қайтыс болды.

Ал қарлығаш құйрығын ол өзімен бірге қарапайым ломбардтық әдет ретінде алып келген