Мысық ақынның жүрегін жеп қойды
Жерлеу рәсімдерінің ең оғаш тарихтарының бірі ағылшын ақыны Томас Гардидің 1928 жылғы жерленуіне телінеді.
Гарди 87 жасқа дейін өмір сүрді. Денесі өртеліп, күлі Вестминстер аббаттығындағы Ақындар бұрышына, Чарльз Диккенстің қасына қойылды.
Ал жүрегін Гардидің сүйікті жұбайы Эмманың Дорсеттегі қабіріне жерлеу үшін кесіп алған екен, бірақ кесіп алынған жүрек үстелде жатқанда, оны мысық сүйреп әкетіп, жеп қояды. Нәтижесінде мысықты Эмманың қасына жерледі, жүрек оның ішінде деп есептеп.
Бұл тарих Гарди қайтыс болғаннан бірнеше жыл өткен соң газеттерде пайда болды, әрі анекдот ретінде жарияланған сыңайлы, сондықтан оның шындыққа жанасуы, әрине, үлкен күмән тудырады. Жүз жыл ішінде аңыз көптеген нұсқалар мен толықтырулармен көмкеріліп үлгерді, мысалы, үй қызметкері мысықты бірден тұншықтырып өлтірген дейді: не керек, мысықтың өз ажалынан өлуін бірнеше жыл күтіп отырмайды ғой.
Алайда Гардидің өмірбаяншылары мұның бәрін миф деп жоққа шығарады: жүректі жеген мысық болмаған, жерлеу рәсімі әдеттегі тәртіппен өткен.
