Өлер сәтің келгенде, жаның жарық дүние мен Күн нұрын тастап кете салысымен, Ферсефоненың қасиетті шалғындары мен тоғайларымен оңға қарай жүр, азғыруларынан мұқият сақтан
Аидтың жақсы салынған ғибадатханасына жетесің. Оң жағында (сол жағында) Лета ұмытшақтық көлінен ағып жатқан бұлақ бар, онда ақ сулар бұлқынып шығады, жанында ақ кипарис тұр. Бұл бұлаққа жақындамай-ақ қой. Мұнда өлгендердің түсіп бара жатқан жандары бұрынғының бәрін ұмыту үшін жаңа тәнге енер алдында салқындайды. Аспан көлінің жанында жақсы тастан қаланған үңгірдің қаракөлеңке, жылтыраған қойнауындағы түндік тымырықтан ақ сулар атқылайды. ...
Әрі қарай Мнемозина көлінен, яғни бәрін қамтитын жады көлінен ағып жатқан екінші бұлақты табасың. Бұл ағып жатқан салқын су бұлағы. Оның алдында судың үстінде күзетшілер тұр. Олар сенен әбден зерделей сұрайды: «Сен кімсің, қайдансың, не үшін келдің және не қажет саған, Аидтың құртқыш қараңғылығынан не іздейсің?»
Оларға бар шындықты айт. Мынаны айт: «Мен ауыр жер мен жұлдызды көктің баласымын, есімім Пифагор, бірақ тегім көктен, өйткені мен де сіздердің бақытты әулеттеріңізден тарағаныммен мақтанамын. Мен шөлден кеуіп, қырылып барамын, сондықтан Жады көлінен ағып жатқан бұлақтың салқын суынан тезірек ішкізіңдер».
Сонда олар жерасты патшасына бағынып, саған рақым етеді де, Мнемозина көлінің құдайи бұлағынан ішкізеді. Сонда сен басқа батырлармен бірге бақытқа кенелесің.
Сөйтіп сен адам көп жүретін қасиетті жолмен жүресің. ...
Аидтың ұлы ғибадатханасына кіріп, былай дейсің: «Мен (жан) пәктердің пәгі болып келемін, о, жерасты әлемінің ханшасы Ферсефона, о, Эвклей-Эвбулей және өзге өлмес құдайлар, сәлем сіздерге! Мен де сіздердің бақытты әулеттеріңізден тарағаныммен мақтанамын. Мен әсте әділ болмаған істерім үшін жаза тарттым: не Мойра мені жойды, не Зевс-күркіреткіш жай оғымен ұрды. Ал енді мен пәк Ферсефонаға өтінуші болып келемін, ол мені қасиетті жандардың мекеніне рақыммен жіберсін. Менде адамдар арасында жырланған мына жады сыйы бар».
«Алтын канон». Пифагор
