Хлестаков ең болмағанда өтірік айтып-айтып, өтірік айтып тұрған сәтте «мына жерде ұстап алып, сыртқа қуып шығады-ау» деп азды-көпті қорқатын
Хлестаков ең болмағанда өтірік айтып-айтып, өтірік айтып тұрған сәтте «мына жерде ұстап алып, сыртқа қуып шығады-ау» деп азды-көпті қорқатын. Қазіргі Хлестаковтар қорықпайды, өтіріктерін тас-түйін сабырмен айтады.
Бәрі сабырлы, бәрі шексіз менмен, ал осының өзі-ақ мәңгілік алаңдаушылықпен қинауға тиіс секілді. Керісінше, қазіргі менмен өзі үшін дірілдемейді: қалай кірдім, қалай тұрмын, жақсы айттым ба екен деп уайымдамайды.
Федор Достоевский. «Жазушының күнделігі»
