Қазына біздің аталарымызға көмектескен жоқ

Қазына біздің аталарымызға көмектескен жоқ. Оларды орнына бір чиновник әкелді. Олар одан: қайда тұрамыз? – деп сұрай бастады, ол тауды көрсетті... Не жеп күн көреміз? – деп қыса сұрады. Чиновник: «Міне, орман кесетін боласыңдар, сонда жоңқалар, қиқымдар ұшады, соларды жей беріңдер!» – деді. Оған алғыс айтты да, орман кесе бастады. Келесі жылы бірте-бірте бір-біріне жақындап, аздап іс бастап, керек-жарақ жинай бастады. Сегіз шаңыраққа бір жылқы келді. Қоныстанды. Жер берекелі болып шықты. Жандана түсіп, көңілденді. Таныс чиновник келіп, қолын жайып жіберді: «Сендер әлі өліп қырылған жоқсыңдар ма? Өкінішті, өте өкінішті, сендерді сол үшін, яғни бәрің қырылып қалсын деп жіберген ғой!»

Забайкалье старообрядтарының этнограф Сергей Васильевич Максимов жазып алған естеліктерінен.

Суретте «Светъ» стереографиялық баспасының 1909-1911 жылдардағы фотосы: «семейскийлер», яғни Забайкальедегі старообрядтардың типтері.

Семейскийлер – XVIII ғасырда Речь Посполитаның бөлінуі кезінде Ресей империясының үкіметі Забайкальеге жер аударған старообрядтар. Жергілікті тұрғындар оларды «семейские» деп атаған, себебі олар жалғыз басты каторжниктерден өзгеше, мал-мүлкімен, үлкен отбасыларымен келген.