Раиса Зенькованың 1949 жылғы «Трутни» картинасындағы таптық айыптау
Кеңес суретшісі, майдангер Раиса Зенькованың «Трутни» («Жалқаулар») деп аталатын картинасы, 1949 жыл. Интонацияны анықтай алмай отырмын: бұл әлі пассивті агрессия ма, әлде белсенді агрессия ма, бірақ суретші жанрлық полотнодағы үш кейіпкердің кем дегенде екеуіне көңілі толмайтыны анық. Айқын таптық қарсы тұру мен айыптау байқалады, сол заманның шындығында бұл хабардың кімге арналғаны да түсінікті. Жалқау, салақ, қанаушы әйелдер және басқа да көзге ұрып тұрған сипаттамалар өздігінен ойға келеді. Автордың жанашырлығы осы былықты күтіп жүрген, жасы келген, еңбекқор бейшара әйелдің жағында. Ал байыптап қарасақ, бұл кейіп лайықты ма екен? Қыздар өз үйінде әсемделіп жатыр, олардың қандай қалыпта, жүздерінде қандай ишарамен отырғаны кімге қажет? Иә, боянады, иә, әдемі көргісі келеді, иә, көңілді және бүгінге кеңестік тұрмыстың ауыртпалығын жоспарламайды, сонда не болыпты? Әлде бізде шұлықты бүктеу тәртібі қандай да бір ізгілікпен теңестіріле ме? Немесе бөтен көзге жабық әжетханаларға тұмсық тықпау ізгілік болар?
