Мен ежелгі Иорданды көрдім

Мен ежелгі Иорданды көрдім.
Қасиетті махаббат пен үрейге толы,
Оның Інжілдегі толқындарына,
Христиандардың шомылдыру шөлмегіне,
Мен үш мәрте сүңгідім,
Жаным да өмірдің
жарасы мен дағынан
Толқынмен рақымды түрде жуылсын деп тіледім.

Сол ойлардан, сол күндерден бері,
Тіршіліктің қам-қарекеті ортасында,
Жаныма қандай аз жаңа әсер
Қалды!
Олар азғыру мен бекерлік әлемнің
Сүйегіне өтер суығының астында солып кетті:
Менде қажы енді жоқ,
Менде, баяғыдан бос ыдыс болған жанда.

...

Жарық сулардың қойнауы тыныш;
Өзеннің жағасында Алдыңғы жүруші;
Төңіректен, алыстан,
Оған халық ағылып келеді;
Ол үміт отын жаққандай, көздері көрмегендердің
Салқындап бара жатқан кеудесін жылытады;
Құдайдың жолын дайындап,
Халықты тәубеге шақырады.

Ал анау биіктен түсіп келеді
Беймәлім, момын бір жолаушы:
«Келеді ол, Жаратқанның таңдаулысы,
Келеді оруға Құдайдың ұлы.
Қолында күрек; уақыты келгенде,
Ол қырманын тазартады,
Бидайдың дәнін жинайды,
Ал жаман тұқымды отқа тастайды.

Менен күшті әрі менен озық
Артымнан келе жатқан сол;
Оның аяғына жығылсам да, оның
Аяқ киімінің бауын шешуге де лайық емеспін.
Бос тіршіліктің перзенттері,
Тәубе етіңдер: сот жақын. Қайғы
Жеміс бермей өскен ағаштарға:
Тамырының түбінде балта жатыр».

Осылай сөйледі жұрттың алдында,
Таңғалып, ғажайып күткен,
Түйе терісін жамылған
Құдайдың елшісі, әулие адам.
Аян толы суретте
Мұның бәрін бізге жеткіздің,
Алдыңғы жүрушінің өзінен
Шомылдыру құпиясын қабылдағандай.

Жолма-жол аударма

Александр Андреевич Ивановқа. Пётр Вяземский. 1855 жылғы 30 маусым

Иллюстрациялар: Александр Ивановтың «Халыққа Мәсіхтің көрінуі» картинасына арналған этюдтері