Мен мемлекетті кітапханамен ауыстыруға шақырмаймын, бірақ бұл ой мені талай рет мазалаған, алайда билеушілерімізді саяси бағдарламасына қарап емес, оқыған кітаптарына қарап сайласақ, жер бетінде…

Мен мемлекетті кітапханамен ауыстыруға шақырмаймын – бұл ой мені талай рет мазалаған болса да – бірақ билеушілерімізді саяси бағдарламасына қарап емес, оқыған кітаптарына қарап сайласақ, жер бетінде қайғы-қасірет аз болар еді деп сенемін. Менің ойымша, тағдырымызға билік ететін әлеуетті адамнан ең алдымен сыртқы саясат бағытын қалай көретінін емес, Стендальға, Диккенске, Достоевскийге қалай қарайтынын сұраған жөн.

<...>

Тек мынаны айтайын: тәжірибеден емес, әттең, тек теория жүзінде, Диккенсті көп оқыған адамға қандай да бір идея үшін өзі сияқты адамды атып өлтіру Диккенсті оқымаған адамға қарағанда қиынырақ деп ойлаймын. Және мен дәл Диккенсті, Стендальды, Достоевскийді, Флоберді, Бальзакты, Мелвиллді және т.б., яғни әдебиетті оқу туралы айтып отырмын, сауаттылық туралы да, білім туралы да емес. Өйткені сауатты, білімді адам кез келген саяси трактатты оқып шығып, өзі сияқты адамды өлтіре алады, тіпті сонда сенімнің ләззатын да сезінуі мүмкін. Ленин сауатты болған, Сталин сауатты болған, Гитлер де; Мао Цзедун тіпті өлең де жазған; соған қарамастан олардың құрбандарының тізімі оқығандарының тізімінен әлдеқайда ұзын.

Иосиф Бродскийдің Нобель дәрісі. 1987 жылғы 10 желтоқсан