«…Және биылғы 746-шы жылы Майлы аптаның дүйсенбісінде ол, Гаврила, Неміс слободасындағы Ладуга деп аталатын базарға барды, сол базарда ол, Гаврила, қашқын сарбаздар Стромынский деген лақап аты бар Иванмен және Савельмен… кездесті, сол Иван мен Савелей оны
«…Және биылғы 746-шы жылы Майлы аптаның дүйсенбісінде ол, Гаврила, Неміс слободасындағы Ладуга деп аталатын базарға барды, сол базарда ол, Гаврила, қашқын сарбаздар Стромынский деген лақап аты бар Иванмен және Савельмен… кездесті, сол Иван мен Савелей оны, Гавриланы, жүргіншілерді тонау үшін Троица жолына шақырды, ол, Гаврила, олармен бірге кетті. Сонда олар, Гаврила мен Савелей, оны, Гавриланы, Покровское селосында Николай Ғажайыпшы шіркеуінің приходында шаруа Григорийге әкелді, кімнің баласы екенін білмейді, ол арақ сатады, және сол Григорийден ақшаға арақ сатып алып ішіп, оның сарайында үш түн қонды, ұры екенін біле тұра. Сол Григорийден ол, Гаврила, аталған Иван Стромынскиймен және Савельмен Майлы аптаның бейсенбісінде жүргіншілерді тонау үшін Троица жолына аттанды. Және сол жолмен Ростокино селосынан өтіп, үш шақырымдай жүргенде, аталған Стромынскийдің төрт жолдасы күтіп тұрды, олардың аттарын білмейді. Және олардың жеті адамы түгел орманда пышақпен әрқайсысы бір таяқ кесіп алды. Дәл сол жерден, олардың жанынан, Троица монастырінен бір адам өтіп бара жатты, ол өзін асессор Яков Кириллов ұлы Милюков деп атады, үш адамымен бірге үш атқа жегілген бір жабық шанамен. Және ол, Гаврила, аталған жолдастарымен бірге сол Милюковты тонады… Және оны, Милюковты, және үш адамды тонап, Троица жолындағы орманда ағаштарға байлап тастады, ал жеті адамның бәрі аталған аттармен одан, Милюковтан, екі шақырымдай алыстап кетті. Сонда оның сол жолдастары оған, Гавриладан, екі гривенник, майда күміс жиырма үш тиын, күміс қын сабы, жиналмалы пышақ берді де, оны, Гавриланы, Мәскеуге жіберді… Ал ол, Гаврила, жолда семсердің күміс қын сабын таяқпен сындырды, жүзін екіге бөліп, далаға, қарға лақтырып тастады».
1746 жылғы ақпанда Гаврила Рыжийдің Троица жолына адамдарды тонауға қалай барғаны туралы жауап. Кейін ол іздестіру приказында істеген ісін мойындады, басқа қарақшыларды сатып, оларды табуға және ұстауға көмектесті.
Нәтижесінде бүкіл топты, сегіз адамды қолға түсіруге қол жетті, олардың арасында қашқын сарбаздар, матрос, яғни Преображенское селосындағы желкен мануфактурасының жұмысшысы, төңіректегі ауылдардың шаруалары және Неміс слободасында тонауды жоспарлап, түнделетіп кешіккен жолаушыларды тонау үшін Троица жолына таяқтармен шығатын тұманның ұстаушысы болды. Олар топтасып шабуыл жасап, барлық заттарын, ақшаларын тартып алатын, тіпті арбалардың терісін жыртып алатын, адамдардың киімі мен аяқ киімін шешіп, іш киіммен қалдыратын, кейде құрбандарын ағашқа байлап кететін.
