Леонид Губановтың қарындаштар, көз жасы және шөптегі таңғы ас туралы өлеңі
Тәңірім! Тоқтат,
жанымыздағы көз жасын,
жұмсақ қарындаштар
ақ көйлегінде ұйықтап жатыр.
Олардың басын
ертең өткір ұстарамен аламын.
Маған: сал деп айтады,
көгалдағы сол таңғы асты.
Алтынды қаламым
басқалардан биік болады,
күннің жаназасына
жасыл жапырақ зиратқа қарай жүгіреді.
Менің балаларым,
сендер таңға салықтысыңдар,
ақ тырналар
қызыл пышақпен қайралған
Жолма-жол аударма
Леонид Губанов